Slokdarm
De EndoBarrier - of endoluminale sleeve, zoals hij in het engels heet - heeft in de praktijk meer weg van een langwerpige, smalle 'mouw'. De chirurg plaatst die via de slokdarm en de maag vlak achter de overgang van de maag naar de twaalfvingerige darm,.
Met een endoscopie (slang via de slokdarm en maag, dus geen operatie) wordt een capsule ingebracht met daarin opgevouwen de sheet met aan het uiteinde een uitvouwbaar ankertje. Daarmee haakt de chirurg de EndoBarrier vast, achter de overgang van de maag naar de twaalfvingerige darm. Na de plaatsing komt het voedsel dat de patiënt eet, niet meer in aanraking met de twaalfvingerige darm, maar pas later (nadat het voedsel door de sleeve is gegaan) en de darm terecht. Hierdoor blijven de spijsverteringssappen in de twaalfvingerige darm aan de buitenkant van de sleeve.
Het idee voor de EndoBarrier is oorspronkelijk afkomstig van onderzoekers van het Amerikaans bedrijf GI Dynamics. Zij hebben met een aantal specialisten deze Endobarrier ontwikkeld en in de praktijk getest. Inmiddels zijn behalve in Maastricht ook in Chili en Brazilië verschillende studies gehouden en is de vinding experimenteel toegepast. De Maastrichtse chirurgen hebben een dergelijke 'sleeve' inmiddels is bij vijftiental patiënten geplaatst als voorbehandeling voor een operatie, meestal een 'gastric-bypass' (maagomleiding).
Diabetes
De verwachtingen zijn hooggespannen. Niet alleen verliest de patiënt met de Endobarrier op korte termijn gewicht, naar verwachting ongeveer vijftien kilo in drie maanden. Daarnaast zorgt de Endobarrier zeer waarschijnlijk voor een vermindering van de suikerziekte, vermindering van operatierisico's en bovendien voor beter functioneren van organen omdat met deze methode het vet rond de organen het eerst verdwijnt.
Greve en Bouvy zien op termijn nog meer en andere voordelen: "De behoefte om te eten neemt af doordat de maagontlediging verandert. Bovendien is het opmerkelijk dat in de eerste Endobarrierstudie de symptomen van diabetes verdwenen zolang de sleeve geplaatst was; binnen een week waren patiënten met diabetes van hun medicijnen af. Dat hangt waarschijnlijk samen met de veranderde gevoeligheid voor insuline als gevolg van de veranderingen in het vrijkomen van darmhormonen. Dat zijn de ingrediënten die we in deze studie verder willen onderzoeken."
 | 
